De trend was al eerder bekend. Het geweld in Irak neemt af. Nieuwe cijfers tonen aan dat deze trend doorzet. Het geweld was nog nooit zo laag. Ondertussen blijkt dat geavanceerde rakketten zijn afgeschoten op Amerikaanse helikopters. Iran heeft deze raketten in Irak gesmokkeld. Deze raketten zijn vermoedelijk door Rusland geleverd.
Posts tonen met het label irak. Alle posts tonen
Posts tonen met het label irak. Alle posts tonen
maandag 22 oktober 2007
maandag 1 oktober 2007
Het gaat goed in Irak
RTL Nieuws had vandaag een reportage over Hollywood, die nu ook aandacht gaat besteden aan de vraag wáárom we in Irak zitten. Hollywood, RTL, bekijk voor het antwoord eens de filmpjes van dit artikel. In tegenstelling tot wat iedereen denkt, gaat het eigenlijk best goed in Irak. Het aantal doden is in de maand september nog nooit zo laag geweest, zo bericht de BBC.
zondag 9 september 2007
Tussenstand War on Terror
Het zal de goed belezen niet verbazen. De opgepakten die verdacht worden van het beramen van een terroristische aanslag in Duitsland, zijn opgeleid in Pakistan. Ze hadden 15 september als deadline. In een afgeluisterd gesprek werd een “disco vol met Amerikaanse sletten” genoemd, als mogelijk doel voor een aanslag.
Ondertussen is een nieuw rapport gemaakt over de status van Irak. Hoe moeilijk kan het zijn voor Democraten om tegen de oorlog te zijn? Het gaat namelijk goed.
Dankzij de “surge” (ook wel de counter-Insurgency genoemd, ofwel de aanval op destabilisatie) worden de aanslagen in Irak minder. De sheiks die eerder vijandig waren helpen tegenwoordig de Amerikanen in de strijd tegen Al Quaida. De Democraten doen hun best om niet teleurgesteld te lijken over positieve ontwikkelingen in de oorlog.
George Bush gaat zelfs zo ver, dat hij zegt dat er binnenkort troepen naar huis kunnen. Ook als signaal om aan te geven dat de Amerikanen niet van plan zijn om in Irak te blijven. Volgens de Washington Post adviseert het rapport “Iraq: A Time for Change” om de Amerikaanse troepen in Irak te halveren in de komende drie jaar, en alle troepen terug te trekken binnen vijf jaar.
Update 23:57
DePers meldt dat Irak zelf weinig voelt voor een tijdsschema van terugtrekking.
Ondertussen is een nieuw rapport gemaakt over de status van Irak. Hoe moeilijk kan het zijn voor Democraten om tegen de oorlog te zijn? Het gaat namelijk goed.
Dankzij de “surge” (ook wel de counter-Insurgency genoemd, ofwel de aanval op destabilisatie) worden de aanslagen in Irak minder. De sheiks die eerder vijandig waren helpen tegenwoordig de Amerikanen in de strijd tegen Al Quaida. De Democraten doen hun best om niet teleurgesteld te lijken over positieve ontwikkelingen in de oorlog.
George Bush gaat zelfs zo ver, dat hij zegt dat er binnenkort troepen naar huis kunnen. Ook als signaal om aan te geven dat de Amerikanen niet van plan zijn om in Irak te blijven. Volgens de Washington Post adviseert het rapport “Iraq: A Time for Change” om de Amerikaanse troepen in Irak te halveren in de komende drie jaar, en alle troepen terug te trekken binnen vijf jaar.
Update 23:57
DePers meldt dat Irak zelf weinig voelt voor een tijdsschema van terugtrekking.
dinsdag 14 augustus 2007
The War on Freedom is Rechtvaardig
21:56
irak, iran, oorlog, politiek, rechtvaardiging
2 comments
Libertariërs en Conservatieven hebben in idee veel met elkaar gemeen. Maar een verschil onstaat bij de vraag wat de juiste keuze is in moeilijke tijden. Zelfverdediging mag, maar is dat in Irak aan de hand. In lopende discussies en uiteenlopende meningen, refereert Vrijspreker aan diverse gezaghebbende Libertarische artikelen.
De handeling die in strijd is met de principes. Het doet denken aan de opmerking van J.A.A van Doorn. Onze beschaving is superieur, maar die conclusie wordt getrokken via een cultuurrelativistische omweg.
De conservatief heeft het makkelijker. Uit de waarde die men hecht aan de eigen tradities, construeren wij veel makkelijker een wij- en zij kamp in oorlogstijd.
Irak
Congresman McCotter stelt het eerlijk bij een Heritage event. Zowel America als Iran zijn revolutiestaten, die beiden denken dat ze aan de goede kant staan. Iran wil haar theocratische revolutie verspreiden omwille van de Islamitische Staat. Om dit tegen te houden, combineert Bush de Harry S Truman containment strategie, met Ronald Reagan’s Rollback strategie. Het is de bedoeling dat de Islamitische Revolutie wordt tegengehouden via Iran’s buurlanden, met Afghanistan in het oosten en Irak in het Westen. De door Iran gesponsorde “insurgency” (destabilisering), wordt heden aangepakt met zogenaamde counter-insurgency, die zijn vruchten lijkt af te werpen. Dat is Baghdad. Wat u in de Nederlandse media niet leest, is dat in andere delen van Irak wél successen worden geboekt. Een te klein aantal manschappen is nochtans een probleem.
Iran
Iran ontplooit zichzelf als gevaarlijke staat. Op het Heritage event worden de fouten van de geschiedenis besproken. Recentelijke fouten zijn, dat het Internationaal Atoomagentschap (gevestigd te den Haag!) pas maanden na nucleaire ontdekking, haar bevindingen rapporteerde bij de Verenigde Naties. Ondertussen was de Europese Unie al begonnen met onderhandelen. De USA besloot mee te doen aan het diplomatieke spel, tot frustratie. De doelstelling om Iran te onthouden van een nucleair wapen werd niet gehaald. Tijdens dit Heritage event wordt een scenario uitgewerkt waarin de USA Iran aanvalt vanuit de lucht. Men veronderstelt dat de USA na deze aanval geen druppel olie meer krijgt uit Iran.
Het Wij-kamp
Begrijpelijk dat discussies over rechtvaardigheid bestaan. Libertariërs aanvaarden tenminste nog argumenten van rechtvaardigheid. Hoe anders is dit in het sociaal democratisch wereldje, die niet voor niets en terecht op het Vrije Volk worden uitgemaakt voor NSB’ers.
Radicale Islam wordt gezien als het grootste gevaar van deze tijd. Dat is juist, als we met die uitspraak een buitenlandse aangelegenheid bedoelen. Binnenlands is dit anders. Een binnenlands gevaar van Islamisering bestaat niet enkel uit de immigratiestromingen, de hoge geboortecijfers en de immense radicaliseringsbeweging. De andere kant van de medaille, die dit gevaar alleen maar versterkt, is de Westerse onwil om iets aan dat gevaar te doen.
Het binnelandse gevaar is solidariteit, ofwel sociale politiek. Zoals Theodore Dalrimple schreef, het verzwakt niet alleen onze eigen positie, het versterkt tegelijkertijd de radicalisering, wegens onze hedonistische (Dalrymple noemt het Bohemian) levensvormen. Die houding uit zich meestal in ontkenning, bagatellisering of zelfs liefde voor de vijand, ronduit verraad dus.
Ter herinnering
Voor zover strijd in coflict komt met onze principes moeten we het volgende bedenken. De Islamitische revolutie vindt plaats op grote schaal, net als de Sovjet revolutie. Het mag zo zijn dat mensen in Tsetjenië vanwege de 1940 deportatie een grote hekel heeft aan Russen. Maar de eerste roep om een Islamitische Staat in het Kaukasus gebied was al in 1834.
Volgens de woorden van Gretta Duisenberg moeten we denken dat middelen als de gijzeling van een school in Beslan, de enige wapens zijn die “zij” hebben. Het geeft te denken als Dispatches meldt dat de in 2006 gedode Basayev in relatie gebracht kan worden met Osama Bin Laden.
Ter herinnering. Een via internet verspreide Forensic Video laat zien waar we volgens Gretta begrip voor moeten hebben. En anders is het wel de rechtvaardiging dat we de Islamitische revolutie moeten stoppen. De schokkende film brengt de beschieting van de school in Beslan in beeld, de evacuatie van gewonde kinderen en de schade aan de gebouwen. Deze Forensic Video vindt u hier, downloaden met Azureus, en mogelijk kunt u de film alleen bekijken met VLC.
De handeling die in strijd is met de principes. Het doet denken aan de opmerking van J.A.A van Doorn. Onze beschaving is superieur, maar die conclusie wordt getrokken via een cultuurrelativistische omweg.
De conservatief heeft het makkelijker. Uit de waarde die men hecht aan de eigen tradities, construeren wij veel makkelijker een wij- en zij kamp in oorlogstijd.
Irak
Congresman McCotter stelt het eerlijk bij een Heritage event. Zowel America als Iran zijn revolutiestaten, die beiden denken dat ze aan de goede kant staan. Iran wil haar theocratische revolutie verspreiden omwille van de Islamitische Staat. Om dit tegen te houden, combineert Bush de Harry S Truman containment strategie, met Ronald Reagan’s Rollback strategie. Het is de bedoeling dat de Islamitische Revolutie wordt tegengehouden via Iran’s buurlanden, met Afghanistan in het oosten en Irak in het Westen. De door Iran gesponsorde “insurgency” (destabilisering), wordt heden aangepakt met zogenaamde counter-insurgency, die zijn vruchten lijkt af te werpen. Dat is Baghdad. Wat u in de Nederlandse media niet leest, is dat in andere delen van Irak wél successen worden geboekt. Een te klein aantal manschappen is nochtans een probleem.
Iran
Iran ontplooit zichzelf als gevaarlijke staat. Op het Heritage event worden de fouten van de geschiedenis besproken. Recentelijke fouten zijn, dat het Internationaal Atoomagentschap (gevestigd te den Haag!) pas maanden na nucleaire ontdekking, haar bevindingen rapporteerde bij de Verenigde Naties. Ondertussen was de Europese Unie al begonnen met onderhandelen. De USA besloot mee te doen aan het diplomatieke spel, tot frustratie. De doelstelling om Iran te onthouden van een nucleair wapen werd niet gehaald. Tijdens dit Heritage event wordt een scenario uitgewerkt waarin de USA Iran aanvalt vanuit de lucht. Men veronderstelt dat de USA na deze aanval geen druppel olie meer krijgt uit Iran.
Het Wij-kamp
Begrijpelijk dat discussies over rechtvaardigheid bestaan. Libertariërs aanvaarden tenminste nog argumenten van rechtvaardigheid. Hoe anders is dit in het sociaal democratisch wereldje, die niet voor niets en terecht op het Vrije Volk worden uitgemaakt voor NSB’ers.
Radicale Islam wordt gezien als het grootste gevaar van deze tijd. Dat is juist, als we met die uitspraak een buitenlandse aangelegenheid bedoelen. Binnenlands is dit anders. Een binnenlands gevaar van Islamisering bestaat niet enkel uit de immigratiestromingen, de hoge geboortecijfers en de immense radicaliseringsbeweging. De andere kant van de medaille, die dit gevaar alleen maar versterkt, is de Westerse onwil om iets aan dat gevaar te doen.
Het binnelandse gevaar is solidariteit, ofwel sociale politiek. Zoals Theodore Dalrimple schreef, het verzwakt niet alleen onze eigen positie, het versterkt tegelijkertijd de radicalisering, wegens onze hedonistische (Dalrymple noemt het Bohemian) levensvormen. Die houding uit zich meestal in ontkenning, bagatellisering of zelfs liefde voor de vijand, ronduit verraad dus.
Ter herinnering
Voor zover strijd in coflict komt met onze principes moeten we het volgende bedenken. De Islamitische revolutie vindt plaats op grote schaal, net als de Sovjet revolutie. Het mag zo zijn dat mensen in Tsetjenië vanwege de 1940 deportatie een grote hekel heeft aan Russen. Maar de eerste roep om een Islamitische Staat in het Kaukasus gebied was al in 1834.
Volgens de woorden van Gretta Duisenberg moeten we denken dat middelen als de gijzeling van een school in Beslan, de enige wapens zijn die “zij” hebben. Het geeft te denken als Dispatches meldt dat de in 2006 gedode Basayev in relatie gebracht kan worden met Osama Bin Laden.
Ter herinnering. Een via internet verspreide Forensic Video laat zien waar we volgens Gretta begrip voor moeten hebben. En anders is het wel de rechtvaardiging dat we de Islamitische revolutie moeten stoppen. De schokkende film brengt de beschieting van de school in Beslan in beeld, de evacuatie van gewonde kinderen en de schade aan de gebouwen. Deze Forensic Video vindt u hier, downloaden met Azureus, en mogelijk kunt u de film alleen bekijken met VLC.
zondag 8 april 2007
Geen Irak-Onderzoek!
Moeten we dit land platbranden omdat een stel opportunistische politici het volk hebben belazerd in de hoop kiezers aan zich te binden? Nee, natuurlijk niet, liever bedrogen dan verbrand.
In toenemende mate verbaas ik mij erover hoe de Nederlandse schaduw-samenleving zich druk maakt over het Irak-Onderzoek. Volgens SP’er Harry van Bommel waren er geen massavernietigingswapens (WMD’s), dus was onze deelname aan de oorlog niet juist.
De repliek van Balkenende luidt: dat van die WMD’s wisten we toen nog niet zeker. Bovendien hing de *Nederlandse* beslissing voor deelname aan bepaalde U.N. resoluties en niet aan het wel of niet bestaan van die WMD’s.
Verschillende landen zijn om verschillende redenen in die oorlog gestapt. In Nederland kunnen we bij zo’n onderzoek dus alleen maar naar de Nederlandse reden kijken. Harry van Bommel kijkt naar de Amerikaanse reden. En dat is waar deze Haagsche haarkloverij over gaat.
Van Bommel hoopt een “moreel gelijk”te krijgen, omdat hij juridisch geen zaak heeft.
De verdenking dat Saddam Hoessein zou beschikken over WMD’s, was voor de USA al genoeg reden om Irak binnen te vallen. Meer hadden de Amerikanen niet nodig. Probleem was, Bush en Blair wilden graag sámen optrekken. Echter onder Britse wetgeving waren er in beginsel te weinig juridische gronden om “ten aanval”te roepen. De Britse legertop zou simpelweg het bevel negeren, en dus gingen Bush en Blair langs de U.N.
Permanent lid Frankrijk zou permanent dwars liggen voor nieuwe resoluties. Daarom besloten Bush en Blair om de Britse juridische gronden te baseren op oude, bestaande U.N. resoluties.
Blair schreef een brief naar zijn landsadvocaat, met de vraag of hij mocht aanvallen op basis van de bestaande juridische werkelijkheid. De Britse landsadvocaat stemde in. En zo onstond de eerste en belangrijkste alliantie om de operatie in Irak uit te voeren. Een Frans veto in de U.N. was buitenspel gezet.
In die juridische werkelijkheid had Saddam niet aangetoond dat hij geen WMD’s had. Saddam had bovendien continu de wapeninspecteurs tegengewerkt. Daarmee had Saddam een aantal U.N. resoluties geschonden. Die schending gaf de Britten genoeg juridisch gronden om als aanvalsmotief te dienen. Balkenende heeft meerdere malen verklaard dat ook Nederland ongeveer dezelfde lijn als de Britten volgde.
Dat betekent dat onze bijdrage in Irak juridisch juist is. Of er nu wel of geen WMD’s waren gevonden, heeft geen juridische gevolgen ten aanzien van de beslissing om aan de Irak oorlog mee te doen. Van Bommel heeft geen zaak, geen poot om op te staan.
Nu zeggen de voorstanders van de oorlog, dat zo’n onderzoek zonde is van tijd en geld. Dat weten we natuurlijk pas zeker náhet onderzoek. Bovendien, Haagsche politici die opeens moeilijk gaan doen over tijd en geld, wat in hun Irak-Oorlog standpunt toevallig goed uitkomt, het is niet echt geloofwaardig. Erg consequent zijn sommige politici niet, de Staatsinkomsten en het aantal ambtenaren stijgt nog steeds ieder jaar.
Mijns inziens draait het in het Irak-Onderzoek debat niet om boete-doening voor onze fouten. Volgens mij draait het om ons bondgenootschap met de Amerikanen.
Sommige politici vinden dat we niet braaf achter de Amerikanen moeten aanlopen. Men heeft blijkbaar liever dat we midden in de jungle de aanwijzingen van onze oude vertrouwde gids niet meer opvolgen en zelf een route langs krokodillen en leeuwen gaan uitstippelen.
Dit lijkt mij geen goed plan!
Wie herinnert zich nog dat publieke debat over die andere oorlog, over onze bijdrage in Afghanistan. Amerikanen kwamen op bezoek om vooral Wouter Bos te overtuigen. Dat ging er ongetwijfeld hard aan toe. De Amerikanen waren voor camera erg mysterieus over wat ze de Nederlanders wilden vertellen. Ze lieten wel doorschemeren dat het geen goed nieuws was.
Het heeft geholpen want Wouter Bos draaide als een blad aan de boom en stemde later in met deelname in Uruzgan. Dreigingen in diplomatiek verkeer zijn iedere dag aan de orde. En dan vallen er woorden waar je een slapend Nederlands volk niet mee op de kast moet jagen.
Veel politici nemen een anti-Amerikaans standpunt in, ook uit hoop om kiezers te trekken. Maar als het puntje bij paaltje komt, kunnen ze dit soort standpunten niet waarmaken, zo heeft Wouter Bos laten zien. Belgiëen Frankrijk werden geboycot toen zij zich tegen de oorlog in Irak opstelden. Dat is geen inbreuk op de vrijheid van meningsuiting van deze landen. Het laat wél zien dat er op het internationale toneel geen vrijblijvende spelletjes worden gespeeld. Het is óf bonus óf malus, de vrijblijvende middenweg bestaat niet. Kiezen en niet-kiezen hebben beide consequenties en er is geen Undo-knop.
Voor Nederlandse politici die zich anti-Amerikaans opstellen is het misschien wel leuk om te praten over spelen met vuur. Als zij opeens werkelijk met vuur gaan spelen, blijkt hun handelen gelukkig opeens heel anders dan hun eerdere woorden. Als bijvoorbeeld PvdA of D66 politici uit “morele superioriteit”de relatie met de Amerikanen zouden beschadigen, dan heeft dit grotere gevolgen voor Nederland dan kiezersbedrog plegen. Anti-Amerikaanse politici krijgen met regeringsdeelname de keuze tussen het land naar eerdere woorden bedriegen of in de toekomst platbranden. Letterlijk.
Het transatlantische bondgenootschap beschadigen is namelijk letterlijke zelfmoord. Dan is ons land overgeleverd aan de politieke invloed van de Russen en Islamisten.
Tijdens het grote Irak-Onderzoek waar de SP voor pleit, zou men de Nederlands-Amerikaanse relatie wel eens onder de loep kunnen nemen. Openbaring van dit diplomatieke verkeer kan schadelijk zijn voor het bondgenootschap.
Dát is voor mij de hoofdreden waarom er wat mij betreft géén onderzoek moet komen naar onze deelname in Irak.
Dit bondgenootschap is niet heilig uit dogma! Het is heilig vanwege hele praktische redenen omdat het ons militaire en economische zekerheid geeft vanuit een internationale en sterke partner met vergelijkbare cultuur en vrijheidsideologie. Ideologisch kunnen slechts alleen nog maar de Amerikaanse continenten nog inspireren om onze vrijheid en beschaving te waarderen en te verdedigen. Europa is niet meer of minder dan een strijdtoneel waar nu ruim een eeuw verschillende ideologiën elkaar naar het leven staan.
Bij de SP van Jan Marijnissen gaat het écht om het beschadigen van de Nederlands-Amerikaanse relatie. Dat is ook vanwege hun anti-Israëlische standpunten. Afgezien daarvan, de SP is niet voor vrijheid.
Verraders zijn erger dan tegenstanders. Een mafkees als Boris van der Ham doet alsof de CDA weigering van het onderzoek te maken heeft met persoonlijke rancune. Óf Boris heeft er zelf niets van begrepen –en die kans is erg groot - óf hij belazerd zijn lezers bewust, in de hoop op betere peilingen. De Boris die voor vrijheid is, wil een weg inslaan die onze vrijheid juist in gevaar brengt.
D66 bewijst hiermee erg kundig te zijn in het uitkiezen van verkeerde vijanden. De primaire taak van iedere Staat is bescherming bieden tegen (meestal externe) militaire bedreigingen. Pas daarnákomen interne aangelegenheden aan de orde, zoals ideologische geschillen tussen Christenen en Humanisten.
Geen Irak-Onderzoek dus, omdat onze militaire veiligheid in het geding is. Zelfverklaard liberale politici die vóór het grote Irak-Onderzoek zijn, de D66’ers, PvdA’ers en zelfs Groen Links’ers, doen er beter aan om hun achterban duidelijk te maken wat transatlantische relaties voor ons betekenen. Dat lijkt mij een wijzere investering dan impliciet onze vrijheid op te geven.
In toenemende mate verbaas ik mij erover hoe de Nederlandse schaduw-samenleving zich druk maakt over het Irak-Onderzoek. Volgens SP’er Harry van Bommel waren er geen massavernietigingswapens (WMD’s), dus was onze deelname aan de oorlog niet juist.
De repliek van Balkenende luidt: dat van die WMD’s wisten we toen nog niet zeker. Bovendien hing de *Nederlandse* beslissing voor deelname aan bepaalde U.N. resoluties en niet aan het wel of niet bestaan van die WMD’s.
Verschillende landen zijn om verschillende redenen in die oorlog gestapt. In Nederland kunnen we bij zo’n onderzoek dus alleen maar naar de Nederlandse reden kijken. Harry van Bommel kijkt naar de Amerikaanse reden. En dat is waar deze Haagsche haarkloverij over gaat.
Van Bommel hoopt een “moreel gelijk”te krijgen, omdat hij juridisch geen zaak heeft.
De verdenking dat Saddam Hoessein zou beschikken over WMD’s, was voor de USA al genoeg reden om Irak binnen te vallen. Meer hadden de Amerikanen niet nodig. Probleem was, Bush en Blair wilden graag sámen optrekken. Echter onder Britse wetgeving waren er in beginsel te weinig juridische gronden om “ten aanval”te roepen. De Britse legertop zou simpelweg het bevel negeren, en dus gingen Bush en Blair langs de U.N.
Permanent lid Frankrijk zou permanent dwars liggen voor nieuwe resoluties. Daarom besloten Bush en Blair om de Britse juridische gronden te baseren op oude, bestaande U.N. resoluties.
Blair schreef een brief naar zijn landsadvocaat, met de vraag of hij mocht aanvallen op basis van de bestaande juridische werkelijkheid. De Britse landsadvocaat stemde in. En zo onstond de eerste en belangrijkste alliantie om de operatie in Irak uit te voeren. Een Frans veto in de U.N. was buitenspel gezet.
In die juridische werkelijkheid had Saddam niet aangetoond dat hij geen WMD’s had. Saddam had bovendien continu de wapeninspecteurs tegengewerkt. Daarmee had Saddam een aantal U.N. resoluties geschonden. Die schending gaf de Britten genoeg juridisch gronden om als aanvalsmotief te dienen. Balkenende heeft meerdere malen verklaard dat ook Nederland ongeveer dezelfde lijn als de Britten volgde.
Dat betekent dat onze bijdrage in Irak juridisch juist is. Of er nu wel of geen WMD’s waren gevonden, heeft geen juridische gevolgen ten aanzien van de beslissing om aan de Irak oorlog mee te doen. Van Bommel heeft geen zaak, geen poot om op te staan.
Nu zeggen de voorstanders van de oorlog, dat zo’n onderzoek zonde is van tijd en geld. Dat weten we natuurlijk pas zeker náhet onderzoek. Bovendien, Haagsche politici die opeens moeilijk gaan doen over tijd en geld, wat in hun Irak-Oorlog standpunt toevallig goed uitkomt, het is niet echt geloofwaardig. Erg consequent zijn sommige politici niet, de Staatsinkomsten en het aantal ambtenaren stijgt nog steeds ieder jaar.
Mijns inziens draait het in het Irak-Onderzoek debat niet om boete-doening voor onze fouten. Volgens mij draait het om ons bondgenootschap met de Amerikanen.
Sommige politici vinden dat we niet braaf achter de Amerikanen moeten aanlopen. Men heeft blijkbaar liever dat we midden in de jungle de aanwijzingen van onze oude vertrouwde gids niet meer opvolgen en zelf een route langs krokodillen en leeuwen gaan uitstippelen.
Dit lijkt mij geen goed plan!
Wie herinnert zich nog dat publieke debat over die andere oorlog, over onze bijdrage in Afghanistan. Amerikanen kwamen op bezoek om vooral Wouter Bos te overtuigen. Dat ging er ongetwijfeld hard aan toe. De Amerikanen waren voor camera erg mysterieus over wat ze de Nederlanders wilden vertellen. Ze lieten wel doorschemeren dat het geen goed nieuws was.
Het heeft geholpen want Wouter Bos draaide als een blad aan de boom en stemde later in met deelname in Uruzgan. Dreigingen in diplomatiek verkeer zijn iedere dag aan de orde. En dan vallen er woorden waar je een slapend Nederlands volk niet mee op de kast moet jagen.
Veel politici nemen een anti-Amerikaans standpunt in, ook uit hoop om kiezers te trekken. Maar als het puntje bij paaltje komt, kunnen ze dit soort standpunten niet waarmaken, zo heeft Wouter Bos laten zien. Belgiëen Frankrijk werden geboycot toen zij zich tegen de oorlog in Irak opstelden. Dat is geen inbreuk op de vrijheid van meningsuiting van deze landen. Het laat wél zien dat er op het internationale toneel geen vrijblijvende spelletjes worden gespeeld. Het is óf bonus óf malus, de vrijblijvende middenweg bestaat niet. Kiezen en niet-kiezen hebben beide consequenties en er is geen Undo-knop.
Voor Nederlandse politici die zich anti-Amerikaans opstellen is het misschien wel leuk om te praten over spelen met vuur. Als zij opeens werkelijk met vuur gaan spelen, blijkt hun handelen gelukkig opeens heel anders dan hun eerdere woorden. Als bijvoorbeeld PvdA of D66 politici uit “morele superioriteit”de relatie met de Amerikanen zouden beschadigen, dan heeft dit grotere gevolgen voor Nederland dan kiezersbedrog plegen. Anti-Amerikaanse politici krijgen met regeringsdeelname de keuze tussen het land naar eerdere woorden bedriegen of in de toekomst platbranden. Letterlijk.
Het transatlantische bondgenootschap beschadigen is namelijk letterlijke zelfmoord. Dan is ons land overgeleverd aan de politieke invloed van de Russen en Islamisten.
Tijdens het grote Irak-Onderzoek waar de SP voor pleit, zou men de Nederlands-Amerikaanse relatie wel eens onder de loep kunnen nemen. Openbaring van dit diplomatieke verkeer kan schadelijk zijn voor het bondgenootschap.
Dát is voor mij de hoofdreden waarom er wat mij betreft géén onderzoek moet komen naar onze deelname in Irak.
Dit bondgenootschap is niet heilig uit dogma! Het is heilig vanwege hele praktische redenen omdat het ons militaire en economische zekerheid geeft vanuit een internationale en sterke partner met vergelijkbare cultuur en vrijheidsideologie. Ideologisch kunnen slechts alleen nog maar de Amerikaanse continenten nog inspireren om onze vrijheid en beschaving te waarderen en te verdedigen. Europa is niet meer of minder dan een strijdtoneel waar nu ruim een eeuw verschillende ideologiën elkaar naar het leven staan.
Bij de SP van Jan Marijnissen gaat het écht om het beschadigen van de Nederlands-Amerikaanse relatie. Dat is ook vanwege hun anti-Israëlische standpunten. Afgezien daarvan, de SP is niet voor vrijheid.
Verraders zijn erger dan tegenstanders. Een mafkees als Boris van der Ham doet alsof de CDA weigering van het onderzoek te maken heeft met persoonlijke rancune. Óf Boris heeft er zelf niets van begrepen –en die kans is erg groot - óf hij belazerd zijn lezers bewust, in de hoop op betere peilingen. De Boris die voor vrijheid is, wil een weg inslaan die onze vrijheid juist in gevaar brengt.
D66 bewijst hiermee erg kundig te zijn in het uitkiezen van verkeerde vijanden. De primaire taak van iedere Staat is bescherming bieden tegen (meestal externe) militaire bedreigingen. Pas daarnákomen interne aangelegenheden aan de orde, zoals ideologische geschillen tussen Christenen en Humanisten.
Geen Irak-Onderzoek dus, omdat onze militaire veiligheid in het geding is. Zelfverklaard liberale politici die vóór het grote Irak-Onderzoek zijn, de D66’ers, PvdA’ers en zelfs Groen Links’ers, doen er beter aan om hun achterban duidelijk te maken wat transatlantische relaties voor ons betekenen. Dat lijkt mij een wijzere investering dan impliciet onze vrijheid op te geven.