De mooiste muziek die er bestaat. DrNomad koos deze muziek uit voor zijn huwelijk in augustus 2009.
Posts tonen met het label brazilië. Alle posts tonen
Posts tonen met het label brazilië. Alle posts tonen
dinsdag 25 augustus 2009
maandag 8 juni 2009
zaterdag 22 november 2008
Brasil muziek..
De Brazilianen maken erg mooie muziek. "Desejo de menina - Feitos um pro outro". Lelijke video-clip met goede geluidskwaliteit:
En het kan ook andersom, voor een mooie clip met lelijke geluidskwaliteit klik hier.
Een favoriet, "Victor e Léo - Tem quer voçê", goede clip, iets beter geluidskwaliteit:
En het kan ook andersom, voor een mooie clip met lelijke geluidskwaliteit klik hier.
Een favoriet, "Victor e Léo - Tem quer voçê", goede clip, iets beter geluidskwaliteit:
vrijdag 25 juli 2008
Zo vader, zo zoon
Louro Santos e seu filho. Ofwel, Louro Santos en zijn koter. Nummer twee hit in Brazil en nog best wel een mooi nummer ook. Goed, het is kinderarbeid, maar laat ons even niet zeuren.
dinsdag 15 juli 2008
Inburgeringstest
Machtiging Voorlopig Verblijf (MVV) is een drie-tot-zes maanden durende procedure, om verblijf van buitenlanders in Nederland te regelen. Een MVV is een jaar geldig, kan drie tot vijf keer verlengd worden en vereist dat de naar Nederland gekomen persoon een inburgeringstest haalt op niveau A2. De kosten van de MVV-procedure zijn 830 Euro. Eenmaal in Nederland moet je nog 140 Euro betalen aan de IND voor een papiertje.
Tijdens de MVV-procedure wordt beoordeel of de buitenlander en de referent (de persoon die de buitenlander naar Nederland wil halen) aan bepaalde voorwaarden voldoen. Een aantal van die voorwaarden zijn dat de referent een bepaald minimum inkomen heeft, dat de buitenlander wil meewerken aan een medisch onderzoek, en dat de buitenlander voor ziektekosten is verzekerd in Nederland.
Één van de nieuwste voorwaarden is, dat de buitenlander moet slagen voor de inburgerinstest in land van herkomst. Deze test is op niveau A1-min. Deze test moet afgenomen worden op een Nederlandse ambassade, de kosten hiervan zijn 350 Euro.
Mijn Katholieke Braziliaanse vriendin deed de inburgeringstest op 25 februari 2008. Ze woont niet in een stad met een ambassade. Daarom zijn de volgende kosten gemaakt. Retourvlucht hoofdstad Brasilia, hotel Brasilia, taxi vervoer tussen huis en vliegveld, tussen vliegveld en hotel, hotel en ambassade. Ze had ook geld nodig voor eten. Totale kosten 447 Euro bovenop de 350 van de inburgeringtest zelf.
De test bestaat uit twee delen. Het eerste deel bestaat uit vragen over de Nederlandse cultuur. Het tweede deel bestaat uit taal-oefeningen. Mijn vriendin is gezakt vawege het tweede onderdeel. Hoofdklacht was: men sprak te snel tijdens de test én men vraagt dingen die niet voorkomen in de geadviseerde lesstof.
De test is op niveau A1-min, en niveau A1 wordt gedefinieerd dat men Nederlands begrijpt als er langzaam en duidelijk wordt gesproken. Op 25 maart van dit jaar zijn de normen verhoogd. Inhoudelijk is de test hetzelfde gebleven, maar je moet nu een zeven halen in plaats van een zes – bij wijze van spreken (ik ben niet bekend met de puntentelling).
Ofwel, de overheid belazerd de kluit. Niet alleen mijn vriendin is gezakt. Zij kent via haar lerares Nederlands daar, nog meer Brazilianen die om dezelfde reden zijn gezakt. In de boeken staat TAN-codes, waarmee de buitenlander gratis drie keer de inburgeringstest kan oefenen per telefoon. De lerares Nederlands, afkomstig uit Nederland, heeft zelf de test gedaan, maar zelfs zij begreep soms niet wat er gevraagd werd, omdat er te snel gesproken werd. Je hebt drie weken om te klagen over de uitslag.
Dankzij uitspraak van de rechter vandaag, had ik dus 447 Euro kunnen besparen. De inburgeringstest op niveau A1-min is nog steeds een voorwaarde voor het MVV, maar hoeft bij gezinshereniging niet persé in het buitenland te worden afgenomen. Mooi toch? Je partner komt dus naar Nederland op toeristenvisum (max 90 dagen geldig), gaat hier voor 350 Euro de test doen op het Ministerie of bij de Gemeente, en met EUR 2.40 voor de tram of bus ben je aan bijkomende kosten klaar. Voor de rest is de procedure exact hetzelfde. We kunnen het dus goedkoper opnieuw doen.
Maar er is een probleem. De hoge kosten brengen mij in gewetensbezwaren. Het hele inburgeringscircus is niet alleen een investering van mijn buitenlandse partner in Nederland, het is ook een investering van mijzelf in Nederland. En ik verklaar iedereen voor gek die in Nederland wil investeren. De Nederlandse overheid pakt je geld af, je pensioen af, je vrijheid wordt afgepakt, ze willen je kinderen afpakken en in de toekomst misschien wel je organen. Kortom, emigreren stond eigenlijk al op de agenda. Dat zou wel eens sneller dichterbij kunnen komen dan gedacht. Niets is zeker, in de komende maanden nemen we besluit. Mijns inziens beschermt de inburgeringstest de sociale zekerheid van een land waar niet veel meer te halen is.
Tijdens de MVV-procedure wordt beoordeel of de buitenlander en de referent (de persoon die de buitenlander naar Nederland wil halen) aan bepaalde voorwaarden voldoen. Een aantal van die voorwaarden zijn dat de referent een bepaald minimum inkomen heeft, dat de buitenlander wil meewerken aan een medisch onderzoek, en dat de buitenlander voor ziektekosten is verzekerd in Nederland.
Één van de nieuwste voorwaarden is, dat de buitenlander moet slagen voor de inburgerinstest in land van herkomst. Deze test is op niveau A1-min. Deze test moet afgenomen worden op een Nederlandse ambassade, de kosten hiervan zijn 350 Euro.
Mijn Katholieke Braziliaanse vriendin deed de inburgeringstest op 25 februari 2008. Ze woont niet in een stad met een ambassade. Daarom zijn de volgende kosten gemaakt. Retourvlucht hoofdstad Brasilia, hotel Brasilia, taxi vervoer tussen huis en vliegveld, tussen vliegveld en hotel, hotel en ambassade. Ze had ook geld nodig voor eten. Totale kosten 447 Euro bovenop de 350 van de inburgeringtest zelf.
De test bestaat uit twee delen. Het eerste deel bestaat uit vragen over de Nederlandse cultuur. Het tweede deel bestaat uit taal-oefeningen. Mijn vriendin is gezakt vawege het tweede onderdeel. Hoofdklacht was: men sprak te snel tijdens de test én men vraagt dingen die niet voorkomen in de geadviseerde lesstof.
De test is op niveau A1-min, en niveau A1 wordt gedefinieerd dat men Nederlands begrijpt als er langzaam en duidelijk wordt gesproken. Op 25 maart van dit jaar zijn de normen verhoogd. Inhoudelijk is de test hetzelfde gebleven, maar je moet nu een zeven halen in plaats van een zes – bij wijze van spreken (ik ben niet bekend met de puntentelling).
Ofwel, de overheid belazerd de kluit. Niet alleen mijn vriendin is gezakt. Zij kent via haar lerares Nederlands daar, nog meer Brazilianen die om dezelfde reden zijn gezakt. In de boeken staat TAN-codes, waarmee de buitenlander gratis drie keer de inburgeringstest kan oefenen per telefoon. De lerares Nederlands, afkomstig uit Nederland, heeft zelf de test gedaan, maar zelfs zij begreep soms niet wat er gevraagd werd, omdat er te snel gesproken werd. Je hebt drie weken om te klagen over de uitslag.
Dankzij uitspraak van de rechter vandaag, had ik dus 447 Euro kunnen besparen. De inburgeringstest op niveau A1-min is nog steeds een voorwaarde voor het MVV, maar hoeft bij gezinshereniging niet persé in het buitenland te worden afgenomen. Mooi toch? Je partner komt dus naar Nederland op toeristenvisum (max 90 dagen geldig), gaat hier voor 350 Euro de test doen op het Ministerie of bij de Gemeente, en met EUR 2.40 voor de tram of bus ben je aan bijkomende kosten klaar. Voor de rest is de procedure exact hetzelfde. We kunnen het dus goedkoper opnieuw doen.
Maar er is een probleem. De hoge kosten brengen mij in gewetensbezwaren. Het hele inburgeringscircus is niet alleen een investering van mijn buitenlandse partner in Nederland, het is ook een investering van mijzelf in Nederland. En ik verklaar iedereen voor gek die in Nederland wil investeren. De Nederlandse overheid pakt je geld af, je pensioen af, je vrijheid wordt afgepakt, ze willen je kinderen afpakken en in de toekomst misschien wel je organen. Kortom, emigreren stond eigenlijk al op de agenda. Dat zou wel eens sneller dichterbij kunnen komen dan gedacht. Niets is zeker, in de komende maanden nemen we besluit. Mijns inziens beschermt de inburgeringstest de sociale zekerheid van een land waar niet veel meer te halen is.
woensdag 2 juli 2008
Gezocht: geschoold personeel
Brazilië is op zoek naar geschoold personeel. Het gebrek aan geschoold personeel is op dit moment het probleem dat het land er van weerhoudt om te groeien. De gemiddelde werknemer heeft in Brazilië slechts 6 jaar school gehad, terwijl bijvoorbeeld Europese werknemers gemiddeld 12 jaar scholing hebben gehad. Men is vooral op zoek naar ingineurs. Bedrijven zien daarom scholing als een nieuwe investeringsbusiness. Maar ze willen ook personeel uit het buitenland halen.
Blokje globalisering?
Blokje globalisering?
maandag 2 juni 2008
Een buitenlandse partner
Leven met een buitenlandse partner valt soms zwaar. Zoals vandaag, toen ik mijn Braziliaanse vriendin naar Schiphol bracht. We stonden in de file vlak voor Schiphol omdat er een bom uit de tweede wereldoorlog was gevonden in Hoofddorp. Daarna is het parkeren, naar de check-in balie gaan, hopen dat de bagage niet boven de 25 kilo komt. En daarna het rondzwerven op Schiphol. Wat buitenlands geld pinnen, zodat mijn vriendin straks met de taxi van airport naar huis kan. Wat extra geld voor de rest van de maand, plus wat geld om lessen Nederlands te volgen bij een vrouw die wegens onfortuinlijke omstandigheden in Brazilië deze diensten goedkoop aanbiedt.
We zien opnames van het televisieprogramma “Hello, Goodbye” van de NCRV, ze filmen alleen aankomsten. Even bij de Burger King gesnackt. Een kusje in de nek. “Kom laten we naar huis gaan”, zegt mijn vriendin. “We zitten hier verkeerd”. Hum. “Het vliegtuig is lelijk, ik vind het geen mooi vliegtuig”. Ik bied haar een vliegtuig aan in een andere kleur, wil ze ook niet. Een half uur voordat ze naar de Gate moet nemen we afscheid bij de douane. “Zorg goed voor de planten, poets je tanden regelmatig en maak geen rotzooi in huis”. Ze bedoelt naar haar eigen maatstaven. En daarna naar huis met een gemend gevoel. Uit het oog, maar in het hart. De kosten nopen mij om te denken aan het ondernemersschap, ZZP’er in plaats van loondienst. Ik verdien goed, maar de overheid ook. Dan schud je niet zomaar een mille uit je mouw, die je toch nodig hebt voor de vliegtickets, of het inburgeringsfeest. Eerder dit jaar is ze voor die test gezakt, dat feestje heb ik betaald uit de bonus over 2007.
Het kan triester. De zus van mijn vriendin, is bevriend met een vrouw die ook iets met een Nederlander heeft. We raakten in contact. En deze jongen heeft veel tips en informatie gegeven over hoe dat gaat, met inburgeringtest, goedkope vliegtickets, goedkoop naar Brazilië bellen en geld sturen.
Hij heeft de hele procedure doorlopen om zijn vriendin naar Nederland te halen. Hij betaalde een advocaat om de scheiding van zijn vriendin te regelen. Zijn vriendin slaagde voor de inburgeringtest, daarna is het MVV opgehaald. Voor drie kinderen, geboren in drie verschillende steden, moest zijn vriendin naar deze steden vliegen en papieren opvragen bij de gemeente. Deze officiële documenten zijn voor 25 Euro per A4 vertaald door een gecertificeerde vertaler. Hij bouwde aan zijn huis een nieuwe kamer, om de kinderen een slaapkamer te geven. Het huis van zijn vriendin, plus inhoud was verkocht. In de tussentijd woonde zij bij haar ouders die regelmatig ruzie maken.
Maar eindelijk was alles geregeld.
In mei vloog mijn vriend naar Brazilië om voor de laatste keer zijn vriendin op te halen. Hij, zij en drie kinderen zouden op 19 mei naar Nederland vliegen. Op 18 mei kreeg hij een hartaanval, in Brazilië. De ambulance kwam, ze hebben nog een uur geprobeerd om hem te reanimeren. Tevergeefs. Gestorven op de valreep, leeftijd 46 jaar.
Toen we het hoorden belden we snel met de IND, was het mogelijk dat mijn vriendin langer op toeristenvisum zou blijven om de begrafenis in Nederland bij te wonen? Dat was mogelijk, ze moesten daarvoor wel enkele papieren hebben, waaronder de uitnodiging van de begrafenis. We belden naar Brazilië, naar de vriendin van mijn vriend. Zijn broer was ook daar. Ik heb met die broer even gepraat, ook zodat hij eventjes Nederlands kon spreken. En meteen gevraagd om snel een uitnodiging voor de begrafenis te krijgen. Maandag vlogen ze naar Nederland. Vrijdagavond zou het lichaam worden overgevlogen. We hebben nog contact gehad met de broer, maar ik kreeg pas vandaag de uitnodiging van de begrafenis binnen. Vandaag bleek ook dat de IND behalve dit ook nog een overlijdingsakte wilde, plus nog wat papieren. En vandaag ook met de vliegmaatschappij gebeld, die konden de vlucht alleen verzetten als ik een compleet nieuw vliegticket zou kopen. Erg duur, en als ik de papieren had kunnen regelen, zou de IND alsnog een beslissing moeten nemen, terwijl we nog enkele uren hadden om naar Schiphol te rijden. Nee dus.
De vriendin van mijn vriend zit ondertussen in Nederland, met drie kinderen. De twee jongens vinden het wel leuk, maar het meisje wil graag terug. Afgelopen weekend zijn we twee keer langs geweest. De vriendin vroeg aan mij, wat zou je doen als je mij was, in Nederland blijven of terug naar Brazilië. Ik weet niet of de familie van onze vriend haar kan helpen, ik weet niet of de overheid haar kan of wil helpen, de overheid is erg onvriendelijk in deze situatie. Maar ik adviseerde haar om terug te gaan. Hoewel mijn vriend en zijn familie denken dat ze in Nederland een betere toekomst kan krijgen, heb ik daar zo mijn twijfels over. Ze zal nooit meer zo’n rijk leven hebben als toen haar vriend nog leefde. Als de overheid helpt komt ze terecht in een pauperwijk. En haar arme, maar goede kinderen worden gemengd met kinderen van foute families. Dat wordt drugs, criminaliteit enzovoort. En dat nog behalve het feit dat haar kinderen eerst Nederlands moeten leren. En ze kent hier in Nederland bijna niemand. Ze is nu of arm in Brazilië, of arm in Nederland, en in Brazilië heeft zij en haar kinderen veel familie, vrienden en vriendinnen. Maar ze houdt van Nederland, ze wil het niet graag verlaten. Maar het laatste wat ik hoorde is dat ze besloten heeft om terug te gaan. Ook in Brazilië heeft ze niets, maar ze kan wel bij haar ouders wonen.
De begrafenis is donderdag aanstaande. Mijn vriendin zit op het vliegtuig. In het moment van rouw denk ik, rouwen mag, maar pluk de dag. Het leven laat zelf zien dat je beter de dag kunt plukken, en waarde geven aan de dingen waaraan je waarde hecht, zolang het nog kan.
Dood op de valreep. Het deed me ook even denken aan enkele jaren terug, Rotterdam Marathon, waar ik ieder jaar naartoe ga. In de laatste bocht op de Coolsingel kreeg een ervaren Duitse marathonner een hartaanval. Hij moest helaas het leven laten. Ik heb een tijd staan kijken, 42 kilometer gelopen en hij moest nog maar 300 meter naar de finish. Het zijn de verhalen die werkelijk triest zijn.
We zien opnames van het televisieprogramma “Hello, Goodbye” van de NCRV, ze filmen alleen aankomsten. Even bij de Burger King gesnackt. Een kusje in de nek. “Kom laten we naar huis gaan”, zegt mijn vriendin. “We zitten hier verkeerd”. Hum. “Het vliegtuig is lelijk, ik vind het geen mooi vliegtuig”. Ik bied haar een vliegtuig aan in een andere kleur, wil ze ook niet. Een half uur voordat ze naar de Gate moet nemen we afscheid bij de douane. “Zorg goed voor de planten, poets je tanden regelmatig en maak geen rotzooi in huis”. Ze bedoelt naar haar eigen maatstaven. En daarna naar huis met een gemend gevoel. Uit het oog, maar in het hart. De kosten nopen mij om te denken aan het ondernemersschap, ZZP’er in plaats van loondienst. Ik verdien goed, maar de overheid ook. Dan schud je niet zomaar een mille uit je mouw, die je toch nodig hebt voor de vliegtickets, of het inburgeringsfeest. Eerder dit jaar is ze voor die test gezakt, dat feestje heb ik betaald uit de bonus over 2007.
Het kan triester. De zus van mijn vriendin, is bevriend met een vrouw die ook iets met een Nederlander heeft. We raakten in contact. En deze jongen heeft veel tips en informatie gegeven over hoe dat gaat, met inburgeringtest, goedkope vliegtickets, goedkoop naar Brazilië bellen en geld sturen.
Hij heeft de hele procedure doorlopen om zijn vriendin naar Nederland te halen. Hij betaalde een advocaat om de scheiding van zijn vriendin te regelen. Zijn vriendin slaagde voor de inburgeringtest, daarna is het MVV opgehaald. Voor drie kinderen, geboren in drie verschillende steden, moest zijn vriendin naar deze steden vliegen en papieren opvragen bij de gemeente. Deze officiële documenten zijn voor 25 Euro per A4 vertaald door een gecertificeerde vertaler. Hij bouwde aan zijn huis een nieuwe kamer, om de kinderen een slaapkamer te geven. Het huis van zijn vriendin, plus inhoud was verkocht. In de tussentijd woonde zij bij haar ouders die regelmatig ruzie maken.
Maar eindelijk was alles geregeld.
In mei vloog mijn vriend naar Brazilië om voor de laatste keer zijn vriendin op te halen. Hij, zij en drie kinderen zouden op 19 mei naar Nederland vliegen. Op 18 mei kreeg hij een hartaanval, in Brazilië. De ambulance kwam, ze hebben nog een uur geprobeerd om hem te reanimeren. Tevergeefs. Gestorven op de valreep, leeftijd 46 jaar.
Toen we het hoorden belden we snel met de IND, was het mogelijk dat mijn vriendin langer op toeristenvisum zou blijven om de begrafenis in Nederland bij te wonen? Dat was mogelijk, ze moesten daarvoor wel enkele papieren hebben, waaronder de uitnodiging van de begrafenis. We belden naar Brazilië, naar de vriendin van mijn vriend. Zijn broer was ook daar. Ik heb met die broer even gepraat, ook zodat hij eventjes Nederlands kon spreken. En meteen gevraagd om snel een uitnodiging voor de begrafenis te krijgen. Maandag vlogen ze naar Nederland. Vrijdagavond zou het lichaam worden overgevlogen. We hebben nog contact gehad met de broer, maar ik kreeg pas vandaag de uitnodiging van de begrafenis binnen. Vandaag bleek ook dat de IND behalve dit ook nog een overlijdingsakte wilde, plus nog wat papieren. En vandaag ook met de vliegmaatschappij gebeld, die konden de vlucht alleen verzetten als ik een compleet nieuw vliegticket zou kopen. Erg duur, en als ik de papieren had kunnen regelen, zou de IND alsnog een beslissing moeten nemen, terwijl we nog enkele uren hadden om naar Schiphol te rijden. Nee dus.
De vriendin van mijn vriend zit ondertussen in Nederland, met drie kinderen. De twee jongens vinden het wel leuk, maar het meisje wil graag terug. Afgelopen weekend zijn we twee keer langs geweest. De vriendin vroeg aan mij, wat zou je doen als je mij was, in Nederland blijven of terug naar Brazilië. Ik weet niet of de familie van onze vriend haar kan helpen, ik weet niet of de overheid haar kan of wil helpen, de overheid is erg onvriendelijk in deze situatie. Maar ik adviseerde haar om terug te gaan. Hoewel mijn vriend en zijn familie denken dat ze in Nederland een betere toekomst kan krijgen, heb ik daar zo mijn twijfels over. Ze zal nooit meer zo’n rijk leven hebben als toen haar vriend nog leefde. Als de overheid helpt komt ze terecht in een pauperwijk. En haar arme, maar goede kinderen worden gemengd met kinderen van foute families. Dat wordt drugs, criminaliteit enzovoort. En dat nog behalve het feit dat haar kinderen eerst Nederlands moeten leren. En ze kent hier in Nederland bijna niemand. Ze is nu of arm in Brazilië, of arm in Nederland, en in Brazilië heeft zij en haar kinderen veel familie, vrienden en vriendinnen. Maar ze houdt van Nederland, ze wil het niet graag verlaten. Maar het laatste wat ik hoorde is dat ze besloten heeft om terug te gaan. Ook in Brazilië heeft ze niets, maar ze kan wel bij haar ouders wonen.
De begrafenis is donderdag aanstaande. Mijn vriendin zit op het vliegtuig. In het moment van rouw denk ik, rouwen mag, maar pluk de dag. Het leven laat zelf zien dat je beter de dag kunt plukken, en waarde geven aan de dingen waaraan je waarde hecht, zolang het nog kan.
Dood op de valreep. Het deed me ook even denken aan enkele jaren terug, Rotterdam Marathon, waar ik ieder jaar naartoe ga. In de laatste bocht op de Coolsingel kreeg een ervaren Duitse marathonner een hartaanval. Hij moest helaas het leven laten. Ik heb een tijd staan kijken, 42 kilometer gelopen en hij moest nog maar 300 meter naar de finish. Het zijn de verhalen die werkelijk triest zijn.
zondag 10 februari 2008
De Runderlap Crisis
03:15
brazilië, economie, EU, rundvlees, rusland
No comments
De Europese Unie heeft een importverbod uitgevaardigd op Braziliaans Rundervlees. De oorzaak hiervan gaat terug tot 2006. Brazilië kreeg te maken met Mond en Klauwzeer, en helaas is Brazilië ook BSE niet bespaard gebleven. De grootste importeur van Braziliaans vlees Rusland kondigde daarom in 2006 een import verbod af in 2006, voor enkele provincies.
Het import verbod van Europese Unie komt voort uit de klacht dat Brazilië haar vee niet goed inspecteert op ziektes. Een Europees politicus stelt de analogie, als we auto’s exporteren naar de USA moeten we ook voldoen aan de Amerikaanse eisen; dit geldt dus ook voor Braziliaans rundvlees dat naar de EU wordt geëxporteerd.
De Nederlandse Horeca is inmiddels op zoek naar vervangend vlees en de prijzen stijgen aanzienlijk. Zo’n 67% van de Europese rundvlees import komt uit Brazilië en andere rundvlees landen als Ierland kunnen niet snel het aanbod vergroten.
Het is een kwestie van weken voordat Brazilië haar kwaliteitssysteem op orde heeft. Maar het is de vraag of Brazilië na opheffing van het importverbod nog sambavlees aan de EU wil exporteren. Nu de EU een blokkade heeft opgeworpen, zal veel vlees verkocht worden aan landen in Zuid-Oost Azië, de financiële schade voor Brazilië blijft beperkt.
Braziliaanse media melden dat volgens de Braziliaanse regering, de Europese Unie aan protectionisme doet. Het rundvlees is immers goedkoop en van goede kwaliteit. De Europese boeren spreken van oneerlijke concurrentie, Brazilië hoeft niet te voldoen aan de strenge EU eisen. Uit protectionistisch belang zijn de Europese boeren dan ook voorstander van een import-verbod; eigen vlees eerst. De concurrentie is inderdaad oneerlijk, Braziliaans rundvlees wordt via Europese importheffingen duurder gemaakt en de Braziliaanse boeren krijgen ook geen landbouwsubsidies, de Brazilianen concurreren vanuit een achterstand.
Het eigen-vlees-eerst model is dan ook niet meer dan een corporatistisch besluit van de EU. Dat terwijl nu al de vraag speelt of de EU in 2020 nog in staat is om genoeg voedsel te produceren voor haar groeiende bevolking; de EU is volgens sommige politici veels te afhankelijk van import om de Europese monden te voeden.
Een mooi voorbeeld van hoe overheden en markten werken. Als deze kwestie zich in het negatieve scenario ontwikkeld, dan stuurt Brazilië haar EU vlees naar Azië en ontvangt nog steeds de inkomsten. In de EU wordt rundvlees duurder, omdat de interne markt de vraag niet aankan. Na opheffing van het import-verbod is de EU opeens een minder interessante klant voor Brazilië, die in Azië al nieuwe klanten heeft gevonden. Na opheffing kan ook daarom Brazilië niet meer aan de vraag voldoen. Kortom, de EU heeft ervoor gezorgd dat rundvlees blijvend duurder is geworden, omdat Brazilië toevallig geen Europese wetgeving wil toepassen in eigen land. De EU is dus wel degelijk protectionistisch bezig.
Het import verbod van Europese Unie komt voort uit de klacht dat Brazilië haar vee niet goed inspecteert op ziektes. Een Europees politicus stelt de analogie, als we auto’s exporteren naar de USA moeten we ook voldoen aan de Amerikaanse eisen; dit geldt dus ook voor Braziliaans rundvlees dat naar de EU wordt geëxporteerd.
De Nederlandse Horeca is inmiddels op zoek naar vervangend vlees en de prijzen stijgen aanzienlijk. Zo’n 67% van de Europese rundvlees import komt uit Brazilië en andere rundvlees landen als Ierland kunnen niet snel het aanbod vergroten.
Het is een kwestie van weken voordat Brazilië haar kwaliteitssysteem op orde heeft. Maar het is de vraag of Brazilië na opheffing van het importverbod nog sambavlees aan de EU wil exporteren. Nu de EU een blokkade heeft opgeworpen, zal veel vlees verkocht worden aan landen in Zuid-Oost Azië, de financiële schade voor Brazilië blijft beperkt.
Braziliaanse media melden dat volgens de Braziliaanse regering, de Europese Unie aan protectionisme doet. Het rundvlees is immers goedkoop en van goede kwaliteit. De Europese boeren spreken van oneerlijke concurrentie, Brazilië hoeft niet te voldoen aan de strenge EU eisen. Uit protectionistisch belang zijn de Europese boeren dan ook voorstander van een import-verbod; eigen vlees eerst. De concurrentie is inderdaad oneerlijk, Braziliaans rundvlees wordt via Europese importheffingen duurder gemaakt en de Braziliaanse boeren krijgen ook geen landbouwsubsidies, de Brazilianen concurreren vanuit een achterstand.
Het eigen-vlees-eerst model is dan ook niet meer dan een corporatistisch besluit van de EU. Dat terwijl nu al de vraag speelt of de EU in 2020 nog in staat is om genoeg voedsel te produceren voor haar groeiende bevolking; de EU is volgens sommige politici veels te afhankelijk van import om de Europese monden te voeden.
Een mooi voorbeeld van hoe overheden en markten werken. Als deze kwestie zich in het negatieve scenario ontwikkeld, dan stuurt Brazilië haar EU vlees naar Azië en ontvangt nog steeds de inkomsten. In de EU wordt rundvlees duurder, omdat de interne markt de vraag niet aankan. Na opheffing van het import-verbod is de EU opeens een minder interessante klant voor Brazilië, die in Azië al nieuwe klanten heeft gevonden. Na opheffing kan ook daarom Brazilië niet meer aan de vraag voldoen. Kortom, de EU heeft ervoor gezorgd dat rundvlees blijvend duurder is geworden, omdat Brazilië toevallig geen Europese wetgeving wil toepassen in eigen land. De EU is dus wel degelijk protectionistisch bezig.
woensdag 26 december 2007
Strand van Pipa
Één van mijn meest favourite plaatsen op deze planeet is het dorpje Pipa in de provincie Rio Grande do Norde in Brazilië.
Een impressie:
Pipa is een hippie-dorpje, een bedevaartsoord voor hippies in het Noord-Oosten van Brazilië. De winkeltjes kennen geen openingstijden en ook geen sluitingstijden. Het kan zomaar zijn dat sommige winkels pas om vier uur 's middags openen en de volgende dag om negen uur 's ochtends. Als u er naar afreisd, wel even opletten dat er geen Politie-inval plaatsvindt vanwege drugs.
Een impressie:
Pipa is een hippie-dorpje, een bedevaartsoord voor hippies in het Noord-Oosten van Brazilië. De winkeltjes kennen geen openingstijden en ook geen sluitingstijden. Het kan zomaar zijn dat sommige winkels pas om vier uur 's middags openen en de volgende dag om negen uur 's ochtends. Als u er naar afreisd, wel even opletten dat er geen Politie-inval plaatsvindt vanwege drugs.
zaterdag 29 september 2007
zaterdag 18 augustus 2007
dinsdag 17 juli 2007
Socialisme in het Klein
Mijn Braziliaanse vriendin heeft een zuster Naomi. Naomi is verloofd met een relatief rijke Zweed Tommy die in Brazilië hotels bouwt. In het begin betaalde Tommy van alles en nog wat voor Naomi, totdat ze er genoeg van had. Ze verbood hem àlles te betalen, ze wilde namelijk ook haar eigen boontjes doppen. Hun relatie mocht niet om geld draaien, dat zou niet goed zijn. Enzo geschiedde. Tommy betaalt nog steeds een boel, maar Naomi houdt haar eigenwaarde door zich een slag in de rondte te werken.
De kinderen is een ander verhaal. Die vinden de cadeautjes van Tommy wel leuk. De jongste, Félipe, ik denk 11 jaar, is nog te jong om het zich allemaal te beseffen. De middeltse, Diego, motorisch gehandicapt maar wel de slimste in huis, is ook erg dankbaar voor de dingen die hem overkomen. De oudste, Bruna, een meisje van 18 hoor ik klachten over.
Wanneer Tommy in Brazilië is, gaat hij samen met Naomi in een hotel zitten. Mijn vriendin, moeder en tante nemen het huishouden van Naomi over. Bruna helpt niet met het huishouden. Ze slaapt uit, zoekt geen werk, doet niet veel meer dan haar cursussen engels en belt veel met haar vrienden.
Klachten te over. Maar toen. Tommy betaalde vorige maand inderdaad eens wat minder mee aan Naomi’s huishouden. Dit veroorzaakt bezorgdheid en stress die zelfs ik hier in Nederland voelde, omdat mijn vriendin op bezoek was.
Afgelopen week ontving Naomi de nieuwste telefoonrekening. 400 Reais, ofwel iets van 160 Euro. Waarschijnlijk een hoger bedrag dan de huur. Ze heeft de telefoon afgesloten, ze kan alleen gebeld worden en internetten is niet meer mogelijk. Ze heeft de cursus engels van Bruna opgezegd. Kortom, ze heeft de luilekker elementen in haar huishouden flink aangepakt.
Het relaas deed me denken aan socialisme in het klein. De geluksgeneratie is enerzijds dankbaar voor verworven welvaart, maar probeert te blijven zoals het hoort. De volgende generatie neemt het ervan. Totdat de geldkraan wordt dichtgedraaid, iets wat we in Nederland pertinent weigeren te doen. Ik ben benieuwd welke effecten dit zal hebben.
De kinderen is een ander verhaal. Die vinden de cadeautjes van Tommy wel leuk. De jongste, Félipe, ik denk 11 jaar, is nog te jong om het zich allemaal te beseffen. De middeltse, Diego, motorisch gehandicapt maar wel de slimste in huis, is ook erg dankbaar voor de dingen die hem overkomen. De oudste, Bruna, een meisje van 18 hoor ik klachten over.
Wanneer Tommy in Brazilië is, gaat hij samen met Naomi in een hotel zitten. Mijn vriendin, moeder en tante nemen het huishouden van Naomi over. Bruna helpt niet met het huishouden. Ze slaapt uit, zoekt geen werk, doet niet veel meer dan haar cursussen engels en belt veel met haar vrienden.
Klachten te over. Maar toen. Tommy betaalde vorige maand inderdaad eens wat minder mee aan Naomi’s huishouden. Dit veroorzaakt bezorgdheid en stress die zelfs ik hier in Nederland voelde, omdat mijn vriendin op bezoek was.
Afgelopen week ontving Naomi de nieuwste telefoonrekening. 400 Reais, ofwel iets van 160 Euro. Waarschijnlijk een hoger bedrag dan de huur. Ze heeft de telefoon afgesloten, ze kan alleen gebeld worden en internetten is niet meer mogelijk. Ze heeft de cursus engels van Bruna opgezegd. Kortom, ze heeft de luilekker elementen in haar huishouden flink aangepakt.
Het relaas deed me denken aan socialisme in het klein. De geluksgeneratie is enerzijds dankbaar voor verworven welvaart, maar probeert te blijven zoals het hoort. De volgende generatie neemt het ervan. Totdat de geldkraan wordt dichtgedraaid, iets wat we in Nederland pertinent weigeren te doen. Ik ben benieuwd welke effecten dit zal hebben.
zaterdag 3 maart 2007
USA biedt Brazilië economische kansen!
Eerder las ik al in de Washington Post dat de USA toenadering zocht tot Brazilië in verband met haar ethanol industrie. Vandaag lees ik dat dingen binnenkort concreter worden.
Dat is al met al goed nieuws voor het derde wereldland. Dat heeft dan een uitontwikkelde technologie om auto's op alcohol uit suikerriet te laten rijden - waarvan gezegd wordt dat het CO2 neutraal is. Dankzij importheffingen in Europa en de USA kon het Zuid-Amerikaanse land zijn ethanol aan de straatstenen niet kwijt. Mede dankzij deze "boycot" bleef Brazilië een derde wereldland. Dankzij de USA krijgt het nu economische kansen.
Aan de andere kant, ook belangrijk, we houden Brazilië bij de vrije wereld! Op dit moment geeft de Venezuelaanse President Hugo Chavez zijn oliedollars weg aan Zuid Amerikaanse landen; als ontwikkelingshulp. Waarschijnlijk doet Chavez dit om zijn invloed te vergroten en zijn rode democratische revolutie veilig te stellen. Gevaarlijk, want Cuba, Iran en Noord-Korea zijn Chavez's bondgenoten! Brazilië is momenteel een conservatief liberale democratie, weliswaar een sociaal democratie op papier, maar daar hebben ze eigenlijk geen geld voor. Aangezien het liberale Brazilië, meer zeer jonge bevolking, het grootste gedeelte van het Zuid Amerikaanse continent opslokt, is het belangrijk om dit land bij de vrije wereld te houden!
Goed zo USA! En wij hier in Europa maar zeuren over het punt dat het verbouwen van energiegewassen concureert met het verbouwen van voedsel. Wij stelletje arrogante moralistische Europeanen willen eerst een probleem oplossen dat momenteel niet bestaat. Stelletje planeconomen!
Dat is al met al goed nieuws voor het derde wereldland. Dat heeft dan een uitontwikkelde technologie om auto's op alcohol uit suikerriet te laten rijden - waarvan gezegd wordt dat het CO2 neutraal is. Dankzij importheffingen in Europa en de USA kon het Zuid-Amerikaanse land zijn ethanol aan de straatstenen niet kwijt. Mede dankzij deze "boycot" bleef Brazilië een derde wereldland. Dankzij de USA krijgt het nu economische kansen.
Aan de andere kant, ook belangrijk, we houden Brazilië bij de vrije wereld! Op dit moment geeft de Venezuelaanse President Hugo Chavez zijn oliedollars weg aan Zuid Amerikaanse landen; als ontwikkelingshulp. Waarschijnlijk doet Chavez dit om zijn invloed te vergroten en zijn rode democratische revolutie veilig te stellen. Gevaarlijk, want Cuba, Iran en Noord-Korea zijn Chavez's bondgenoten! Brazilië is momenteel een conservatief liberale democratie, weliswaar een sociaal democratie op papier, maar daar hebben ze eigenlijk geen geld voor. Aangezien het liberale Brazilië, meer zeer jonge bevolking, het grootste gedeelte van het Zuid Amerikaanse continent opslokt, is het belangrijk om dit land bij de vrije wereld te houden!
Goed zo USA! En wij hier in Europa maar zeuren over het punt dat het verbouwen van energiegewassen concureert met het verbouwen van voedsel. Wij stelletje arrogante moralistische Europeanen willen eerst een probleem oplossen dat momenteel niet bestaat. Stelletje planeconomen!