Kredietcrisis, klimaatcrisis, filecrisis, Marokkanencrisis, zoogdier uitsterfcrisis. Het volk moet bang zijn want dan handelt zij verstandig. Hoewel?
Enkele maanden geleden hielden milieu-fanaten een feestje. De olieprijs was gestegen, dus dat zou onvermijdelijk tot gevolg hebben dat er minder olie verbruikt zou worden. Foei consument, ken uw meester, moeten de superiore milieu-fanatici gedacht hebben.
Tot nu toe is er geen vergelijkbaar feestje geweest van dezelfde milieu-menshaters. De kredietcrisis woekert over de wereld en zal er onvermijdelijk voor zorgen dat het komende anderhalf jaar minder wordt geconsumeerd. Misschien zullen mensen bij bosjes komen te overlijden. En zoals u weet rekenen de menshaters van de milieubeweging uit wat de carbon-footprint is van ieder mens. Dood en verderf zou goed milieu-nieuws moeten zijn nietwaar? En anders wel het consuminderen toch?
Hoe zou het toch komen dat milieu-fascisten hun leven wijden aan het pesten van andersdenkenden uit eigen cultuur, terwijl het milieu-tuig niet het lef heeft om te dansen op andermans graf?
Dat komt omdat ze zichzelf niet serieus nemen, hun strijd is eigenlijk een strijd om geld en macht. Een special interest. Dat weten ze zelf, en dat weet ook onze elite dondersgoed.
Neem de kredietcrisis. Er was in Nederland eigenlijk nog niks aan de hand, maar vóórdat er iets ging gebeuren, werd er in één weekend even 4 miljard uit de mouw geschud. Kunt u nagaan, er waren jaren nodig om hetzelfde bedrag los te praten om de “filecrisis” op te lossen, wat Camiel Eurlings nu eindelijk gaat doen. Die file-discussie duurt al meer dan dertig jaar, dat is wel iets langer dan een weekendje nietwaar? Hoewel, ze hebben de helft van het weekend besteed aan het scenario waarin particuliere banken Fortis zouden overnemen, dus die 4 miljard is eigenlijk losgekomen in minder dan een zondag.
De klimaatcrisis bestaat alleen zolang de belasting verhoogd kan worden. Maar wordt er 16.8 miljard van de Kapitaalmarkt geleend om ervoor te zorgen dat Nederlanders droge voeten houdt? De Man-Made Global Warming theorie kreeg al in de jaren tachtig van de vorige eeuw grote bekendheid in de Westerse wereld.
In de kredietcrisis werd al twee dagen na 4-miljard-uit-de-mouw-zondag geconstateerd dat het te weinig was. Het kostte daarna iets minder dan drie dagen tijd om 16.8 miljard op tafel te leggen, voor de nationalisatie van Fortis en ABN Amro. Een weekendje later wordt er opnieuw een bedrag van 35 miljard tot 50 miljard uit de mouw geschud om een lopende schuld van Fortis af te lossen. Dat is wat anders dan vijfendertig jaar praten over de filecrisis, of twintig jaar lang vergaderen over de klimaatcrisis. De kredietcrisis had met haar intrede in Nederland minder dan drie weken nodig om 70 miljard bij de Staat los te peuteren, pakweg hetzelfde bedrag dat aan de gezondheidszorg wordt besteed.
Kortom, de kredietcrisis wordt veel serieuzer genomen dan alle andere crises bij elkaar. Dat is deels vanwege de urgentie, deels vanwege politiek opportunisme. Het is vooral omdat de economie het aller-belangrijkst is voor de samenleving. Terecht, de economie heeft in de geschiedenis een hoofdrol gespeeld in de gezondheid van diverse grote imperiums. Het is simpelweg het verschil tussen brood en spelen. De kredietcrisis is brood, de andere crises zijn spelen.
Het aloude adagium gaat dus nog steeds op: alles moet wijken voor de economie. Goed dat de prioriteiten zo liggen, ook al zijn de genomen maatregelen zeker niet altijd het meest verstandig.
Wie nu op het vermeende graf van het Kapitalisme danst zou nog wel eens flink teleurgesteld kunnen worden. Salon-idealisme verdwijnt als we het zelf slecht krijgen. De economie redden kan eigenlijk alleen maar met meer vrije markt. Straks zijn we allemaal weer kapitalist, uit pure noodzaak.
Enkele maanden geleden hielden milieu-fanaten een feestje. De olieprijs was gestegen, dus dat zou onvermijdelijk tot gevolg hebben dat er minder olie verbruikt zou worden. Foei consument, ken uw meester, moeten de superiore milieu-fanatici gedacht hebben.
Tot nu toe is er geen vergelijkbaar feestje geweest van dezelfde milieu-menshaters. De kredietcrisis woekert over de wereld en zal er onvermijdelijk voor zorgen dat het komende anderhalf jaar minder wordt geconsumeerd. Misschien zullen mensen bij bosjes komen te overlijden. En zoals u weet rekenen de menshaters van de milieubeweging uit wat de carbon-footprint is van ieder mens. Dood en verderf zou goed milieu-nieuws moeten zijn nietwaar? En anders wel het consuminderen toch?
Hoe zou het toch komen dat milieu-fascisten hun leven wijden aan het pesten van andersdenkenden uit eigen cultuur, terwijl het milieu-tuig niet het lef heeft om te dansen op andermans graf?
Dat komt omdat ze zichzelf niet serieus nemen, hun strijd is eigenlijk een strijd om geld en macht. Een special interest. Dat weten ze zelf, en dat weet ook onze elite dondersgoed.
Neem de kredietcrisis. Er was in Nederland eigenlijk nog niks aan de hand, maar vóórdat er iets ging gebeuren, werd er in één weekend even 4 miljard uit de mouw geschud. Kunt u nagaan, er waren jaren nodig om hetzelfde bedrag los te praten om de “filecrisis” op te lossen, wat Camiel Eurlings nu eindelijk gaat doen. Die file-discussie duurt al meer dan dertig jaar, dat is wel iets langer dan een weekendje nietwaar? Hoewel, ze hebben de helft van het weekend besteed aan het scenario waarin particuliere banken Fortis zouden overnemen, dus die 4 miljard is eigenlijk losgekomen in minder dan een zondag.
De klimaatcrisis bestaat alleen zolang de belasting verhoogd kan worden. Maar wordt er 16.8 miljard van de Kapitaalmarkt geleend om ervoor te zorgen dat Nederlanders droge voeten houdt? De Man-Made Global Warming theorie kreeg al in de jaren tachtig van de vorige eeuw grote bekendheid in de Westerse wereld.
In de kredietcrisis werd al twee dagen na 4-miljard-uit-de-mouw-zondag geconstateerd dat het te weinig was. Het kostte daarna iets minder dan drie dagen tijd om 16.8 miljard op tafel te leggen, voor de nationalisatie van Fortis en ABN Amro. Een weekendje later wordt er opnieuw een bedrag van 35 miljard tot 50 miljard uit de mouw geschud om een lopende schuld van Fortis af te lossen. Dat is wat anders dan vijfendertig jaar praten over de filecrisis, of twintig jaar lang vergaderen over de klimaatcrisis. De kredietcrisis had met haar intrede in Nederland minder dan drie weken nodig om 70 miljard bij de Staat los te peuteren, pakweg hetzelfde bedrag dat aan de gezondheidszorg wordt besteed.
Kortom, de kredietcrisis wordt veel serieuzer genomen dan alle andere crises bij elkaar. Dat is deels vanwege de urgentie, deels vanwege politiek opportunisme. Het is vooral omdat de economie het aller-belangrijkst is voor de samenleving. Terecht, de economie heeft in de geschiedenis een hoofdrol gespeeld in de gezondheid van diverse grote imperiums. Het is simpelweg het verschil tussen brood en spelen. De kredietcrisis is brood, de andere crises zijn spelen.
Het aloude adagium gaat dus nog steeds op: alles moet wijken voor de economie. Goed dat de prioriteiten zo liggen, ook al zijn de genomen maatregelen zeker niet altijd het meest verstandig.
Wie nu op het vermeende graf van het Kapitalisme danst zou nog wel eens flink teleurgesteld kunnen worden. Salon-idealisme verdwijnt als we het zelf slecht krijgen. De economie redden kan eigenlijk alleen maar met meer vrije markt. Straks zijn we allemaal weer kapitalist, uit pure noodzaak.