Op een dag vraagt het kind aan zijn ouders of het zelfstandig de drukke straat mag oversteken. Het kind heeft dit natuurlijk al een paar keer stiekem gedaan. Als ouder probeer je dan de situatie in te schatten. En als het kind er klaar voor is, en de ouders ook, dan wordt die toestemming verleend.
Anders is het als een meisje op 13 jarige leeftijd vraagt om solo over de wereld te zeilen, zoals Laura Dekker deed. Als ouder beslis je op dezelfde manier. Zijn kind en ouders er klaar voor? Dan kun je de ouderlijke toestemming verlenen.
Geboren op een boot, opgegroeid op een boot, inmiddels al een paar keer solo van Nederland naar Engeland gevaren en weer terug. De ouders kennen de vaardigheden van hun dochter om afgewogen toestemming te verlenen.
Het doe-maar-gewoon-dan-doe-je-al-gek-genoeg volk ziet alleen een zelfmoordpoging. Ze zien niet graag dat hun eigen dochter met een bootje over de wereld gaat zeilen. Maar hun eigen dochters zijn dan ook niet geboren en opgegroeid op een zeilboot.
De wereldrecord poging kan een succes worden, bij Duinkerke al stranden in teleurstelling, of Laura kan nooit meer terugkomen. Bij het verlenen van toestemming hebben de ouders van Laura heus wel gedacht aan de risico’s, het is een zeilfamilie.
De kinderbescherming is ook bezig met een recordpoging. Zij probeert namelijk zoveel mogelijk gezinnen kapot te maken. Gezindestructie is de kerntaak van de kinderbescherming, al decennia. De specialisten in gezinsonthoofding hebben uithuisplaatsing van kinderen als hamer en zien ieder probleem als spijker.
En daarmee zijn er bijna twee stokken om mee te slaan.
Met haar reis zou Laura zich onttrekken aan de leerplicht wet en ze krijgt geen toestemming om als bijzonder geval behandeld te worden. Het is dat u het even weet: kinderen gaan niet naar school om te leren, maar om zich aan de wet te houden. Iedere bepaalt uiteraard zelf of men iets moois maakt van die schooltijd.
De tweede stok – in aantocht – is dat de kinderbescherming de ouders van Laura uit hun ouderlijk gezag wil plaatsen. En als dat niet lukt, moet het gezin uiteraard vernietigd worden door Laura tijdelijk uit huis te plaatsen. Niet dat deze ouders hun dochter bont en blauw slaan, haar fysiek en psychisch mishandelen. Nee, de kinderbescherming zijn tegenwoordig maritieme experts, weten alles van zeilen en willen grip op de situatie omdat de ouders in hun ogen een “onverantwoordelijke” toestemming hebben verleend aan hun avontuurlijke dochter.
Laura had beter kunnen dromen van een mooie saaie kantoorbaan, of aan de lopende band werken in de fabriek. Want dat is waar school, onder de leerplicht, de kinderen voor opleidt. Als Laura’s wereldreis een succes wordt, kan ze wellicht makkelijker sponors vinden voor toekomstige reizen. Dan ben je al een hele stap verder in het leven dan al die brave klasgenoten die later met moeite een baan vinden in het magazijn van een groothandel.
Zelfs als over een paar dagen blijkt dat de hele zaak niet meer is dan een publiciteitsstunt, zoals we die wel vaker zien, dan toont het gedrag van de leerplichtambtenaar en de kinderbescherming precies het gezicht van de Nederlandse orde. De kinderbescherming beschermt geen kinderen, maar maakt gezinnen kapot met als doel de Nederlandse orde te bewaken. Die orde is doe-maar-gewoon.
In dit land van onbegrensde beperkingen moet je naar school, om opgevoed te worden zodat je dienst kunt doen voor de Staat, in de illusie dat je vrijheid hebt. Je mag best een eigen mening hebben, maar geen verschil maken. Zou het geen chaos worden als mensen een verschil konden maken? Het past in het plaatje waarin de sociale politiek de sterkste macht probeert breken: de familieband. Het verbod op de corrigerende tik, het stimuleren van vrouwen om te gaan werken en subsidies aan kinderdagverblijven zijn onderdeel van datzelfde beleid.
Het moge duidelijk zijn. Als wonderkind heb je het lelijk getroffen als je in Nederland woont. Dan treed de kinderbescherming prominent op om succes in de weg te staan.
Je zou zeggen dat de Somalische piraten een groot gevaar zijn voor Laura Dekker. Niets is minder waar. Leerplichtambtenaren en de kinderbescherming zijn een veel groter gevaar. Hun vernietigingsdrang uit pure bemoeizucht stopt pas als ze hun zin hebben gekregen. Tegen de tijd dat Laura met succes terugkomt in Nederland, is haar gezin beroofd en berooid door de Nederlandse (semi) overheid.
De meest gezonde houding die mensen kunnen aannemen is dan ook: de overheid kan gewoon doodvallen. We mogen ook wel dat spreekwoord eens aanpassen: emigreert eer gij begint. Nederland haat succes. Wereldrecordpoging prima, maar niet hier.