De hele discussie over embryonale selectie om borstkanker te voorkomen, is eigenlijk schofferend voor vrouwen die deze vreselijke ziekte hebben overwonnen.
Vrouwen met borstkanker, die nu nog tegen deze ellendige ziekte vechten, of inmiddels de ziekte overwonnen hebben, zouden toch wel een beetje boos mogen zijn op des lands Liberalen.
Want wat zeggen de Liberalen, bij monde van VVD, D66 en PvdA? Ze zeggen niet, mevrouw, die ziekte had u niet hoeven krijgen. Nee, ze zeggen, mevrouw, u had er helemaal niet moeten zijn.
En waarom? Omdat ze denken dat vrouwen die borstkanker krijgen, een hekel hebben aan het leven. In alle goede bedoelingen van het liberale gedachtegoed zal de politiek deze vrouwen wel even beschermen, door ervoor te zorgen dat ze er straks niet meer zijn.
Dat vrouwen met borstkanker geen hekel hebben aan het leven, blijkt wel uit de strijd die deze vrouwen tegen deze ziekte voeren. Die strijd voer je niet als je een hekel hebt aan het leven. Ik ben dan ook nog nooit een slachtoffer van deze ziekte tegengekomen, die tegen mij zei, “Het was beter geweest als ik nooit was geboren”.
Vrouwen met borstkanker hebben geen hekel aan het leven, ze hebben een hekel aan borstkanker. Dát is dus de werkelijke opvatting van de ongeboren kinderen, die straks met goede bedoelingen in de vuilnisbak worden gegooid.
Liberalen zijn wel vaker geobsedeerd door de dood. Wat vinden we in Nederland belangrijker? Het mensenleven of gemakzucht? Een leven zonder kanker is immers makkelijker dan een leven met deze vreselijke ziekte.
Misschien dat vrouwen met een bepaald gen, 80% kans hebben om de ziekte te ontwikkelen. Maar dat getal is verre van hard. Door nieuw onderzoek daalt het percentage door de jaren heen. Daaruit blijkt al dat het om een correlatie gaat en niet om een causaal verband. Ooit is onderzoek gedaan naar dodelijke verkeersslachtoffers, hieruit bleek dat zo’n 35% mannen waren die een stropdas droegen. Ook dat is een correlatie, want niemand zal ooit geloven dat het afdoen van de stropdas in de auto, tot 35% aan verkeersdoden kan besparen.
Dus wat gebeurt er als we embryonale selectie legaliseren? Dan geven we ouders een instrument in handen om hun eigen kinderen te doden vanwege een vaag statistisch getal. Én we beloven ook dat we deze ouders geen kindermoordenaars noemen.
Je kunt aan het embryo niet aflezen wat er over dertig jaar gebeurt. Dus voor zover het vage getal van 80% juist is, zullen die ouders ook de 20% gezonde kinderen door het toilet spoelen. Middels de selectie zeggen ouders eigenlijk, dat hun ongeboren kind geen recht heeft om ziek te worden en daarmee ook geen recht heeft om te leven.
Dan is de vraag hoeveel waarde je hecht aan het mensenleven.
Sociaal-Liberalen hebben aanzienlijk minder achting voor het mensenleven. Zo blijkt. En dat is niet zo vreemd.
We hebben een duur sociaal stelsel, in de BV Nederland. Vanuit dat sociale stelsel kun je burgers definiëren in termen van investering, kosten en winst. Het is zo geregeld dat de ziektekosten voor rekening van de overheid komen en dat we daar met zijn allen aan meebetalen. Door het doodmaken van kinderen die in de toekomst misschien een kostbare ziekte gaan ontwikkelen, kun je virtueel besparen op de uitgaven van de gezondheidszorg. Voor sociaal-liberalen is het mensenleven beduidend minder belangrijk dan de instandhouding van het sociale stelsel; men dood letterlijk een kind om het leven van duizenden te “redden”.
Dat de Pvda, bij monde van Wouter Bos, er principieel op staat dat je ongeboren kinderen moet kunnen doden is begrijpelijk. Het sociaal stelsel moet gered worden. En dan zitten morele zaken het praktische natuurlijk in de weg. Dat is eigen aan een sociaal stelsel, je moet flink in de levens van mensen ingrijpen, om het systeem in stand te houden. Het geldt voor meer sociaal-liberalen dan alleen de PvdA, ze houden van de mensheid, ze houden alleen niet zoveel van mensen.
De ChristenUnie staat terecht op het standpunt dat zij het mensenleven belangrijker vindt dan gemak. Dat is een moreel standpunt. Toch is de CU hiermee een vreemd eend, de CU is vaak linkser dan de PvdA en dus ook aanhanger van een sociaal stelsel. Blijkbaar raakt deze discussie de grenzen van de linksheid binnen de CU.
De wetenschap kan geen moraal voorschrijven, ze kan alleen moraal verwarren. De wetenschap kan zeggen dat een embryo pas na X aantal weken in staat is om pijn te voelen, of dat het embryo pas na Y aantal weken een bepaalde hoeveelheid hersenen heeft ontwikkeld.
De wetenschap kan niet voorschrijven dat pijnbewustheid of hersencapaciteit een doorslaggevend argument is om een vrucht te beschouwen als leven of net-geen-leven. Dat je het kunt meten, wil nog niet zeggen dat je het ook belangrijk moet vinden.
De wetenschap kan ook kijken naar minder verkoopbare zaken, als het gewicht van het embryo, of de lengte van top-tot-teen. Dat pijnbewustheid of hersencapaciteit beter verkoopt als definite van leven of net-geen-leven komt omdat wij simpele burgers daar iets bij kunnen voorstellen.
Maar wie zijn wij? Wij zijn mensen die het logisch vonden dat vrouwen met borstkanker een hekel aan het leven hebben, voordat we de eerste helft van dit artikel hadden gelezen. Dus in hoeverre kunnen wij een oordeel over de definitie van leven geven, aan de hand van wat wetenschappelijke experimentjes met hersenen en zenuwen?
Als ongelovige hang ik het standpunt van de ChristenUnie, SGP en zelfs PvdD aan. We hebben het over kindermoord met goede bedoelingen en niets minder. Sociaal-Liberalen die het gemak van kindermoord verkopen alsof het om de aanschaf van een televisie gaat, zijn absoluut niet te vertrouwen.
Wie in Darwin gelooft kan de embryo’s laten leven. Embryo selectie gaat hier dus niet over. Met deze embryo-selectie wil men simpelweg voor God spelen. Dat is dan ook precies de ambitie van socialisten en sociaal-liberalen en niet alleen in dit onderwerp.
Voor God spelen is in mijn optiek moreel verwerpelijk. Ik hecht weliswaar waarde aan gemak, maar ik hecht zoveel meer waarde aan leven. Daar hoef je niet gelovig voor te zijn.
Socialisten en Sociaal-Liberalen zeggen: leve het sociaal stelsel, weg met het leven.
Ik zeg: weg met het sociaal stelsel, leve het leven.
Vrouwen met borstkanker, die nu nog tegen deze ellendige ziekte vechten, of inmiddels de ziekte overwonnen hebben, zouden toch wel een beetje boos mogen zijn op des lands Liberalen.
Want wat zeggen de Liberalen, bij monde van VVD, D66 en PvdA? Ze zeggen niet, mevrouw, die ziekte had u niet hoeven krijgen. Nee, ze zeggen, mevrouw, u had er helemaal niet moeten zijn.
En waarom? Omdat ze denken dat vrouwen die borstkanker krijgen, een hekel hebben aan het leven. In alle goede bedoelingen van het liberale gedachtegoed zal de politiek deze vrouwen wel even beschermen, door ervoor te zorgen dat ze er straks niet meer zijn.
Dat vrouwen met borstkanker geen hekel hebben aan het leven, blijkt wel uit de strijd die deze vrouwen tegen deze ziekte voeren. Die strijd voer je niet als je een hekel hebt aan het leven. Ik ben dan ook nog nooit een slachtoffer van deze ziekte tegengekomen, die tegen mij zei, “Het was beter geweest als ik nooit was geboren”.
Vrouwen met borstkanker hebben geen hekel aan het leven, ze hebben een hekel aan borstkanker. Dát is dus de werkelijke opvatting van de ongeboren kinderen, die straks met goede bedoelingen in de vuilnisbak worden gegooid.
Liberalen zijn wel vaker geobsedeerd door de dood. Wat vinden we in Nederland belangrijker? Het mensenleven of gemakzucht? Een leven zonder kanker is immers makkelijker dan een leven met deze vreselijke ziekte.
Misschien dat vrouwen met een bepaald gen, 80% kans hebben om de ziekte te ontwikkelen. Maar dat getal is verre van hard. Door nieuw onderzoek daalt het percentage door de jaren heen. Daaruit blijkt al dat het om een correlatie gaat en niet om een causaal verband. Ooit is onderzoek gedaan naar dodelijke verkeersslachtoffers, hieruit bleek dat zo’n 35% mannen waren die een stropdas droegen. Ook dat is een correlatie, want niemand zal ooit geloven dat het afdoen van de stropdas in de auto, tot 35% aan verkeersdoden kan besparen.
Dus wat gebeurt er als we embryonale selectie legaliseren? Dan geven we ouders een instrument in handen om hun eigen kinderen te doden vanwege een vaag statistisch getal. Én we beloven ook dat we deze ouders geen kindermoordenaars noemen.
Je kunt aan het embryo niet aflezen wat er over dertig jaar gebeurt. Dus voor zover het vage getal van 80% juist is, zullen die ouders ook de 20% gezonde kinderen door het toilet spoelen. Middels de selectie zeggen ouders eigenlijk, dat hun ongeboren kind geen recht heeft om ziek te worden en daarmee ook geen recht heeft om te leven.
Dan is de vraag hoeveel waarde je hecht aan het mensenleven.
Sociaal-Liberalen hebben aanzienlijk minder achting voor het mensenleven. Zo blijkt. En dat is niet zo vreemd.
We hebben een duur sociaal stelsel, in de BV Nederland. Vanuit dat sociale stelsel kun je burgers definiëren in termen van investering, kosten en winst. Het is zo geregeld dat de ziektekosten voor rekening van de overheid komen en dat we daar met zijn allen aan meebetalen. Door het doodmaken van kinderen die in de toekomst misschien een kostbare ziekte gaan ontwikkelen, kun je virtueel besparen op de uitgaven van de gezondheidszorg. Voor sociaal-liberalen is het mensenleven beduidend minder belangrijk dan de instandhouding van het sociale stelsel; men dood letterlijk een kind om het leven van duizenden te “redden”.
Dat de Pvda, bij monde van Wouter Bos, er principieel op staat dat je ongeboren kinderen moet kunnen doden is begrijpelijk. Het sociaal stelsel moet gered worden. En dan zitten morele zaken het praktische natuurlijk in de weg. Dat is eigen aan een sociaal stelsel, je moet flink in de levens van mensen ingrijpen, om het systeem in stand te houden. Het geldt voor meer sociaal-liberalen dan alleen de PvdA, ze houden van de mensheid, ze houden alleen niet zoveel van mensen.
De ChristenUnie staat terecht op het standpunt dat zij het mensenleven belangrijker vindt dan gemak. Dat is een moreel standpunt. Toch is de CU hiermee een vreemd eend, de CU is vaak linkser dan de PvdA en dus ook aanhanger van een sociaal stelsel. Blijkbaar raakt deze discussie de grenzen van de linksheid binnen de CU.
De wetenschap kan geen moraal voorschrijven, ze kan alleen moraal verwarren. De wetenschap kan zeggen dat een embryo pas na X aantal weken in staat is om pijn te voelen, of dat het embryo pas na Y aantal weken een bepaalde hoeveelheid hersenen heeft ontwikkeld.
De wetenschap kan niet voorschrijven dat pijnbewustheid of hersencapaciteit een doorslaggevend argument is om een vrucht te beschouwen als leven of net-geen-leven. Dat je het kunt meten, wil nog niet zeggen dat je het ook belangrijk moet vinden.
De wetenschap kan ook kijken naar minder verkoopbare zaken, als het gewicht van het embryo, of de lengte van top-tot-teen. Dat pijnbewustheid of hersencapaciteit beter verkoopt als definite van leven of net-geen-leven komt omdat wij simpele burgers daar iets bij kunnen voorstellen.
Maar wie zijn wij? Wij zijn mensen die het logisch vonden dat vrouwen met borstkanker een hekel aan het leven hebben, voordat we de eerste helft van dit artikel hadden gelezen. Dus in hoeverre kunnen wij een oordeel over de definitie van leven geven, aan de hand van wat wetenschappelijke experimentjes met hersenen en zenuwen?
Als ongelovige hang ik het standpunt van de ChristenUnie, SGP en zelfs PvdD aan. We hebben het over kindermoord met goede bedoelingen en niets minder. Sociaal-Liberalen die het gemak van kindermoord verkopen alsof het om de aanschaf van een televisie gaat, zijn absoluut niet te vertrouwen.
Wie in Darwin gelooft kan de embryo’s laten leven. Embryo selectie gaat hier dus niet over. Met deze embryo-selectie wil men simpelweg voor God spelen. Dat is dan ook precies de ambitie van socialisten en sociaal-liberalen en niet alleen in dit onderwerp.
Voor God spelen is in mijn optiek moreel verwerpelijk. Ik hecht weliswaar waarde aan gemak, maar ik hecht zoveel meer waarde aan leven. Daar hoef je niet gelovig voor te zijn.
Socialisten en Sociaal-Liberalen zeggen: leve het sociaal stelsel, weg met het leven.
Ik zeg: weg met het sociaal stelsel, leve het leven.